Activiteiten

A. PROJECT BETH HATIKVAH:

Eén van de doelstellingen van Beth HaTikvah is om van de maandelijkse giften een bedrag te gebruiken voor hulp in Israël. Gekozen is voor Thuiszorg onder Holocaustoverlevenden. Corrie van Maanen woont en werkt 30 jaar in Israël als verpleegkundige met sterke nadruk op maatschappelijk werk. Zij werkt hoofdzakelijk onder Russisch sprekende Shoa-overlevenden; oude mensen dus voornamelijk, maar ook kinderen van Shoa-overlevenden zijn vaak op hulp aangewezen.

Gelukkig is er in Israël veel aandacht voor ook deze groep mensen, maar ontbreken voldoende hulpverleners en ook financiën. Corrie werkt via de Near East Ministry (NEM) bij de Internationale Christelijke Ambassade in Jeruzalem.

Zij schrijft uit Jeruzalem:

Chanoeka in Jeruzalem

Het is maandagmorgen en het duurt even voordat de deur opengaat bij Noam (gefingeerde naam), 94 jaar. Met het ouder worden is het licht uit zijn ogen verdwenen. Dit jaar Chanoeka hebben wij een verassing bedacht voor Noam, vanwege leeftijd die beperkingen geeft en buitenshuis niet meer de kracht heeft om nog ergens aan deel te nemen, heb ik twee vriendinnen, die beiden musicus zijn, gevraagd om een kamerconcert te geven. Noam vond het een geweldig plan en had zijn vriend, die ook 94 jaar is, samen met zijn verzorgster uitgenodigd en nog een buurvrouw.

Noam zat op zijn sofa eerste rij. Als kleine jongen had hij van muziek gehouden. In de Shtetle waar hij opgroeide was een Joodse man met een viool geweest die Klezmer kon spelen. Noam en al zijn vriendjes waren erbij wanneer zij de eerste klanken van zijn viool hoorden. Vanmorgen in de kamer kwamen die herinneringen van zijn jeugd, van voor de vreselijke oorlog, toen alles veranderde, weer in gedachten. Herinneringen die een glimlach op zijn gezicht tevoorschijn bracht. Noam genoot zichtbaar deze morgen van de warme klank van de cello, in samenspel met de melodie van de dwarsfluit. De muziek bracht leven in zijn stille bestaan. Na het wegebben van de laatste tonen, geven zijn oude handen applaus en nodigt

Noam ons uit aan zijn tafel, gedekt met latkes en soefkaniot, een lekkerniij die op een oliebol lijkt en hoort bij Chanoeka.  Noam bewijst zich als een geweldige gastheer. Hij vindt het fijn om herinneringen op te halen. Al roerend in zijn thee komen de verhalen: “Onze mooie Chanoeka kandelaar was weg, eigenlijk was alles gestolen. Van een aardappel maakte mijn vader een chanoekia, een holletje er in, een beetje olie en een lontje.” Noam is even stil, alsof hij het allemaal weer voor zich ziet. “Ik had lieve ouders, ze hielden van ons kinderen. Waarom ik het allemaal nog zo goed weet? Nadat de communisten het hadden overgenomen was ons leven vol angst.” Langzaam drinkt Noam zijn thee op, genietend van zijn bezoek.

Ruim 85 jaar later in zijn woonkamer in Jeruzalem wordt het stof afgeblazen van herinneringen die zo lang geleden plaatsvonden. In Noam’s leven zijn er heel veel situaties geweest, waarin de God van Israel hem bescherming gaf en bewaard heeft voor het kwaad. In zijn leven heeft hij temidden van veel lijden ook wonderen mogen ervaren.

Iedere morgen ging ik, Corrie, naar de bakker en kocht de lekkerste soefkaniots die er waren. Voor iedereen had ik een mooie kaart en gebreide sokken uit Finland. Het kwam spontaan om op deze wijze bij de mensen, bij wie ik wekelijks kom, Chanoeka mee te vieren. Het was een grote vreugde! Een Russisch gezegde verwoordt: Niet hoe duur een geschenk is maar de aandacht die daarbij gegeven wordt is van waarde. En zo heb ik het dan ook beleefd.